Wiśniowiecki Jeremi Michał, zwany Jaremą, książę (1612-1651), ojciec króla . 1632 przeszedł na katolicyzm (wcześniej grekokatolik).

Dziedzic obszernych dóbr na Zadnieprzu (tzw. państwo łubniańskie), Wołyniu i Polesiu. Posiadał własną armię, której liczebność dochodziła do 6000 żołnierzy. Intensywnie kolonizował Zadnieprze, prowadząc walki z możnowładcami ukraińskimi i krwawo tłumiąc wszelkie przejawy niezadowolenia chłopów. 1633-1634 uczestnik wyprawy przeciwko Rosji, podczas której bez powodzenia oblegał Siewsk. 1637-1638 stłumił powstanie kozackie D. Huni. W wojnie z 1640-1646 przyczynił się do zwycięstwa hetmana J. Koniecpolskiego pod (1644). Od 1646 wojewoda ruski.

Podczas , po klęsce wojsk polskich pod (1648), wybrany na . Mimo sprzeciwu stronnictwa pokojowego kontynuował wojnę z Kozaczyzną, pozbawiony władzy nad wojskiem koronnym przez . Faktyczny dowódca obrony (1649). Przyczynił się do zwycięstwa polskiego nad siłami kozacko-tatarskimi w bitwie pod (1651). Wkrótce potem zmarł w obozie pod Pawołoczą, w czasie kolejnej kampanii ukraińskiej.

Jeden z bohaterów powieści Ogniem i mieczem (1884).